Zapalenie zatok 

Zapalenie zatok to stan zapalny błony śluzowej zatok przynosowych.<／p>

Zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych to stan zapalny błony śluzowej nosa oraz zatok przynosowych.<／p>

W zależności od lokalizacji procesu wyróżnia się:<／em><／p>

Ostre zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych najczęściej rozwija się jako powikłanie ostrej infekcji wirusowej dróg oddechowych (od 20% do 80%).

Czynnikami wywołującymi ostre zapalenie zatok jest mikroflora bakteryjna. Czynnikami sprzyjającymi są: wychłodzenie organizmu, urazy, choroby okolicy nosogardła, deformacja kostnego szkieletu nosa, zniszczenie zębów, nowotwory, alergia i palenie tytoniu.

Objawy:

Do objawów ogólnych należą pogorszenie samopoczucia i podwyższona temperatura ciała. Objawy miejscowe to: utrudnione oddychanie przez nos, wydzielina z nosa oraz uczucie rozpierania i bólu w okolicy zajętej zatoki. Ból może być silny i promieniować do zębów, oka oraz okolicy czołowej po stronie objętej chorobą. Dla zapalenia zatoki klinowej charakterystyczny jest ból potylicy. Podczas pochylania głowy ból może się nasilać. Niekiedy występuje osłabienie lub całkowita utrata węchu, łzawienie oraz światłowstręt.

Podczas badania pacjenta z zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok przynosowych można niekiedy stwierdzić obrzęk policzka lub powiek (w przypadku rozwoju powikłań oczodołowych)

Rynoskopia przednia lub badanie endoskopowe nosa: 

Lekarz ocenia stan błony śluzowej nosa, obecność lub brak patologicznej wydzieliny, miejsce jej możliwego wypływu oraz inne czynniki sprzyjające rozwojowi procesu chorobowego.

W celu uściślenia diagnozy konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych badań: radiografii zatok przynosowych (bardziej wskazana jest tomografia komputerowa) oraz laboratoryjnych badań parametrów krwi.

W zależności od stadium choroby i rozległości procesu zapalnego leczenie farmakologiczne może obejmować antybiotykoterapię, niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwobrzękowe oraz miejscowe leki obkurczające naczynia krwionośne.

Punkcję zatoki szczękowej wykonuje się w celu oceny i usunięcia jej zawartości, zbadania stanu czynnościowego naturalnego ujścia zatoki, a także podania do niej leków. Zabieg przeprowadza się za pomocą specjalnej igły przez przewód nosowy dolny, po jego uprzednim znieczuleniu oraz anemizacji przewodu nosowego środkowego. Podczas punkcji do zatoki podaje się roztwory antybiotyków i glikokortykosteroidów.

Wskazaniem do pilnej interwencji chirurgicznej są pochodzenia nosowego powikłania oczodołowe lub wewnątrzczaszkowe. Leczenie chirurgiczne jest również wskazane u pacjentów z zębopochodnym zapaleniem zatoki szczękowej lub przewlekłym zapaleniem zatok.

Za jedną z głównych przyczyn rozwoju przewlekłego stanu zapalnego zatok przynosowych zazwyczaj uważa się niedostatecznie wyleczone ostre zapalenie zatok.

Przewlekłe zapalenie zatok rozwija się na tle wtórnego niedoboru odporności, w wyniku długotrwałego przebiegu choroby przy osłabionej reaktywności organizmu oraz obecności nieprawidłowości anatomicznych, które pogarszają wentylację zajętej zatoki.

Przewlekłe zapalenie zatok charakteryzuje się dużą różnorodnością zmian morfologicznych odpowiadających postaciom klinicznym choroby.

W Lviv Medical Center prowadzimy diagnostykę i leczenie ostrego oraz przewlekłego zapalenia nosa i zatok przynosowych.