Czym są hemoroidy?

Hemoroidy (od gr. haima -”krew”, roe – ”przepływ”) – to powiększona (przerośnięta) tętniczo-żylna tkanka jamista warstwy podśluzowej kanału odbytu i tkanki okołoodbytniczej.

Wśród chorób proktologicznych hemoroidy zajmują pierwsze miejsce zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Choroba ta nie tylko powoduje dolegliwości fizyczne, lecz także wpływa na stan emocjonalny pacjentów, wywołując różne zaburzenia psychiczne. Niedostateczna edukacja zdrowotna społeczeństwa oraz związane z nią zbyt późne zgłaszanie się do lekarza sprawiają, że choroba jest rozpoznawana w zaawansowanych stadiach, gdy leczenie zachowawcze nie jest już skuteczne, a jedynym sposobem radykalnego udzielenia pomocy pacjentowi pozostaje interwencja chirurgiczna.

W zależności od przewagi danego komponentu hemoroidy umownie dzieli się na:

• hemoroidy wewnętrzne;
• hemoroidy zewnętrzne;
• hemoroidy mieszane.

W zależności od nasilenia procesu zapalnego hemoroidy dzieli się na:

• hemoroidy przewlekłe;
• hemoroidy ostre.

W rozwoju przewlekłych hemoroidów wyróżnia się cztery stopnie:

І stopień – objawia się głównie krwawieniem z hemoroidów;

II stopień – wypadanie guzków podczas wypróżniania (z krwawieniem lub bez niego) i ich samoistne cofanie się do kanału odbytu;

     III stopień – wypadanie guzków podczas wypróżniania (z krwawieniem lub bez niego), wymagające ręcznego odprowadzenia;

IV stopień – guzki wypadają stale, nawet przy zmianie pozycji ciała.

Czynniki wpływające na rozwój hemoroidów:

• zaparcia.
• czynniki dziedziczne;
• ciąża, poród.
• długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej;
• siedzący tryb życia;
• nadużywanie alkoholu;
• nadmierny wysiłek fizyczny;
• ostra i pikantna żywność;
• zaburzenia odpływu krwi z odbytnicy;
• częsta jazda na rowerze lub motocyklu;
• jazda konna;
• seks analny;
• procesy zapalne i nowotworowe w jelitach oraz wątrobie;
• zakażenie.

Гострий геморой (синоніми: тромбоз гемороїдальних вузлів, аноректальний тромбоз, гострий гемороїдальний тромбофлебіт) виникає унаслідок тромбозу судин гемороїдальних вузлів або випадіння і защемлення вузлів.

Тромбоз вузлів може бути зовнішнім (тромбування зовнішніх гемороїдальних вузлів), внутрішнім (наступає тромбоз внутрішніх гемороїдальних вузлів) і комбінованим.

Розвитку гострого геморою, в більшості випадків, передує спазм сфінктера заднього проходу, який виникає у відповідь на больові подразнення стінок анального каналу унаслідок закрепу, проносу, надмірного фізичного навантаження, при криптитах, анальній тріщині. Защемлення тромбованих вузлів в анальному каналі може бути і вторинним, внаслідок запалення, клінічними проявами якого будуть біль і набряк. Провокуючими чинниками загострення геморою  є вживання алкоголю, гострої їжі.

Хронічний геморой з частими кровотечами. При цій формі хронічного геморою основним симптомом перебігу захворювання є часті кровотечі зі заднього проходу, що виникають, як правило, підчас або відразу після акту дефекації. Кров  яскраво-червоного кольору виділяється частими краплями, або струминно.

У більшості випадків, організм хворого з гемороїдальними кровотечами справляється з наслідками крововтрати за рахунок компенсаторних механізмів. Проте,  ряд пацієнтів з хронічним гемороєм і частими кровотечами терплять на хронічну вторинну, постгеморагічну, залізодефіцитну анемію внаслідок  декомпенсації механізмів кровотворення.

Причина кровотечі – це, передовсім за все, аліментарна травматизація гемороїдальних вузлів під час проходження калових мас, особливо при натужуванні у хворих, що терплять на закрепи.

Хронічний геморой з випадінням вузлів (ІІ і ІІІ ступеню). Провідним симптомом при цій формі захворювання є наростаюче випадіння гемороїдальних вузлів. Зазвичай через 5-7 років після появи перших симптомів геморою у хворих при дефекації, а потім при кашлі або натужуванні, а надалі навіть при ходьбі із заднього проходу починають випадати гемороїдальні вузли.

Хронічний геморой з больовим синдромом. Біль при хронічному геморої виникає відносно рідко і пов’язаний  з тим, що нервові закінчення стоншених стінок анального каналу, які у свою чергу є медіальними стінками гемороїдальних вузлів, виявляються ближчими до поверхні слизової. Вказані закінчення легко травмуються каловими масами або подразнюються внаслідок сфінктероспазму.

Підводячи підсумок, слід зазначити, що вкрай рідко трапляються ізольовані форми хронічного геморою, як правило, це можливо лише на початковому етапі захворювання. Лікарю в повсякденній практиці трапляються, в основному,  такі форми хвороби, при яких поєднані різні ступені описаних форм, з відносним переважанням однієї з них. Крім того, клінічні ознаки хронічного геморою багато в чому залежать від частоти загострень, успішності або неефективності консервативного лікування.

Diagnostyka hemoroidów przy znajomości ich objawów klinicznych nie jest trudna, wymaga jednak metodycznego podejścia oraz znajomości przez lekarza specjalistycznych metod badania. U pacjenta zgłaszającego dolegliwości charakterystyczne dla hemoroidów należy przeprowadzić badanie proktologiczne. Jeśli masz hemoroidy i zastanawiasz się, do jakiego lekarza się zgłosić, odpowiedź jest prosta – należy umówić się na wizytę u proktologa.

Współczesne skuteczne leczenie hemoroidów obejmuje terapię ogólnoustrojową w połączeniu z leczeniem chirurgicznym i miejscowym.

Leczenie przewlekłych hemoroidów, zwłaszcza w ich początkowych stadiach, należy rozpocząć od metod zachowawczych. Pacjentowi zaleca się odpowiednią dietę oraz ograniczenie intensywnego wysiłku fizycznego.

Jeśli kompleksowe leczenie zachowawcze nie przynosi efektów, a choroba postępuje, stosuje się leczenie chirurgiczne.

Metody chirurgiczne leczenia przewlekłych hemoroidów są dość zróżnicowane i w ostatnich dziesięcioleciach uległy znaczącym zmianom. Wszystkie rodzaje zabiegów wykonywanych z powodu hemoroidów można podzielić na dwie główne grupy: pierwsza – zabiegi paliatywne, druga – operacje radykalne. Do pierwszej grupy należą zabiegi, podczas których nie wykonuje się klasycznej hemoroidektomii: skleroterapia, laseroterapia, krioterapia oraz podwiązywanie guzków krwawniczych, w tym za pomocą pierścieni lateksowych. Do drugiej grupy należy radykalna hemoroidektomia w różnych wariantach.

Profilaktyka hemoroidów

Profilaktyka hemoroidów polega przede wszystkim na wyeliminowaniu czynników sprzyjających ich rozwojowi i obejmuje:

• racjonalny sposób odżywiania (zapobieganie biegunkom i zaparciom oraz unikanie niezdrowych, tłustych, ostrych i pikantnych potraw);
• kształtowanie już od dzieciństwa odpowiednich nawyków higienicznych (dokładna higiena okolicy odbytu po wypróżnieniu);
• aktywność fizyczną i ćwiczenia, które pomagają unormować funkcję motoryczno-ewakuacyjną jelita grubego oraz zapobiegają zastojowi krwi w narządach miednicy mniejszej.

W celu oceny stanu zdrowia zalecamy konsultację z proktologiem! W Lviv Medical Center przyjmują doświadczeni lekarze z wieloletnią praktyką.